|
Począwszy od roku modelowego 1994 systemy diagnostyki pokładowej standardu OBD I były zastępowane układami standardu OBD II (dotyczy to samochodów fabrycznie nowych - przyp. tłumacza). Od dnia 1.01.1996 nie można było już starać się o zwolnienie z obowiązku wyposażenia samochodu w układ standardu OBD II lub odstępstwa od tego systemu. Wyposażenie w system standardu OBD II ...
Począwszy od roku modelowego 1994 systemy diagnostyki pokładowej standardu OBD I były zastępowane układami standardu OBD II (dotyczy to samochodów fabrycznie nowych - przyp. tłumacza). Od dnia 1.01.1996 nie można było już starać się o zwolnienie z obowiązku wyposażenia samochodu w układ standardu OBD II lub odstępstwa od tego systemu. Wyposażenie w system standardu OBD II było obowiązkowe dla samochodów osobowych i lekkich samochodów użytkowych z silnikami ZI,a od roku modelowego 1996 - również dla takich samochodów z silnikami ZS. Systemy te były kontynuacją systemów standardu OBD I. Zaostrzeniu uległy kryteria diagnostyki wykonywanej w pojeĽdzie oraz rozszerzył się jej zakres.Najważniejsze nowe, większe możliwości systemu standardu OBD II to:
Dodatkowa funkcja sygnalizacyjna kontrolki MIL, przez błyskanie funkcje i elementy układu sterowania zespołu napędowego są kontrolowane nie tylko pod względem występowania uszkodzenia, ale również czy zapewniają one utrzymanie emisji szkodliwych składników spalin poniżej wartoĽci dopuszczalnych oprócz rejestracji kodu usterki w pamięci sterownika są zapisywane również parametry pracy silnika, przy których wystąpiła usterka; są one nazywane „parametrami zamrożonymi” lub „Freeze Frame”
kody usterek, zapisane w pamięci sterownika,mogą być odczytywane z wykorzystaniem interfejsu diagnostycznego, zwanego w skrócie skanerem (Scan-Tool), co zastąpiło odczyt za poĽrednictwem kodów błyskowych Podstawowe wymagania dla diagnostyki pokładowej standardu OBD II są okreĽlone w następujących normach:
SAE J1850, ISO 9141-2 lub ISO 15031-3 - komunikacja (chodzi o wymianę i przepływ informacji.- przyp. tłumacza)
SAE J1962 - opis znormalizowanego gniazdka diagnostycznego, oznaczonego skrótem DLC (Data Link Connector)
SAE J1978 - opis testera diagnostycznego, zwanego w skrócie skanerem (OBD II Scan-Tool)
SAE J1979 - opis poszczególnych trybów pracy skanera
SAE J1930 - znormalizowane nazewnictwo systemów i ich poszczególnych elementów
SAE J2012 - oznaczenia i definicje kodów usterek
System diagnostyki pokładowej standardu OBD
II przeprowadza w sposób ciągły lub okresowy kontrolę:
procesu spalania w silniku (system OBD II sprawdza, czy nie „wypadają” zapłony - przyp.tłumacza)
układu zasilania paliwem elementów połączonych elektrycznie ze sterownikiem konwertera katalitycznego
sond lambda
układu dotłaczania dodatkowego powietrza
układu odprowadzania par ze zbiornika paliwa
układu recyrkulacji spalin
Wadliwy przebieg procesu spalania lub wadliwa praca elementów układów powoduje zapalenie kontrolki MIL (jest to pewne uproszczenie - przyp. tłumacza;)
Konsekwencją coraz szerszego wykorzystywania podzespołów i urządzeń elektronicznych w technice samochodowej jest stały wzrost liczby układów elektronicznych montowanych w pojazdach. W przeszłości poszczególne układy elektroniczne działały autonomicznie, natomiast obecnie są ze sobą zintegrowane w ramach całego pojazdu. Wydajne sieci transmisji danych, tzw. magistrale danych, umożliwiają wymianę informacji wewnątrz takiego systemu.
Wykorzystywanie sieci informatycznych przyjęło się w całej branży motoryzacyjnej, nawet w segmencie małych samochodów. Na przykład, elektroniczny układ sterowania silnikiem wymienia dane z innymi układami, stanowiącymi obecnie wyposażenie standardowe pojazdu (np.z układem przeciwblokującym ABS). Wiele układów dodatkowego wyposażenia pojazdu (np. elektryczne sterowanie szyb) także jest sterowanych za pośrednictwem magistrali danych. Nowo wprowadzane układy, np. adaptacyjna regulacja prędkości
|
